اخبار

اطلاعات تبریز - باشگاه فوتبال تراکتور بر خلاف چند سال اخیر که همواره از بی ثباتی و حواشی مدیریتی رنج می‌برد و حتی تا آستانه منحل شدن پیش رفت، امسال تا حدودی توانست شرایط گذشته را تغییر دهد و به آرامش و ثبات نسبی برسد.
این باشگاه امسال در انتخاب سرمربی هم بهتر از گذشته عمل کرد و در ابتدای فصل با قربان بردیوف روس قرارداد بست و توانست انسجام خوبی به تیم خود بدهد ولی بعد از چند هفته بردیوف ناگهان از تیم جدا شد و به روسیه بازگشت.

جدایی بردیوف از تراکتور به قدری راحت انجام شد که گویی از ابتدا هیچ قراردادی بین طرفین منعقد نشده بود و فقط با یک توافق شفاهی این همکاری آغاز شده است!

مدتی بعد از رفتن بردیوف، «پاکو خمز» اسپانیایی هدایت تراکتور را بر عهده گرفت و توانست در زمان کم تأثیر مثبت قابل توجهی در تاکتیک تیمی بگذارد و رشد فنی تراکتور به رهبری خمز کاملاً مشهود بود.

چند روز پیش در خبرها آمده بود که سرمربی تراکتور گزینه مد نظر تیم خیخون اسپانیا برای سرمربیگری است، ولی با توجه به قرارداد این سرمربی با تراکتور، بعید به نظر می‌رسید که وی بتواند به باشگاه اسپانیایی بپیوندد ولی بعداً معلوم شد در قرارداد خمز با تیم تبریزی، بندی وجود دارد که طبق آن مربی اسپانیایی می‌تواند به راحتی از تراکتور جدا شود!

با توجه به جدایی راحت بردیوف در گذشته و امکان جدایی خمز که بار مالی سنگینی را بر دوش باشگاه خواهد داشت، این سئوال مطرح است که چرا باشگاه تراکتور با مربیان خود طوری قرارداد می‌بندد که مربی بتواند به راحتی از باشگاه جدا شود؟

هرچند تیم خیخون با مربی دیگری قرارداد بست و احتمال جدایی خمز فعلاً کمرنگ شد، ولی همچنان طبق قرارداد او می‌تواند هر وقت پیشنهاد جدید داشت از تراکتور جدا شود و نگرانی هواداران تیم در مورد جدایی احتمالی سرمربی بر طرف نشده است.

با اینکه تراکتور جزو معدود باشگاه‌های خصوصی فوتبال ماست، ولی نحوه مدیریت هزینه‌اش شبیه باشگاه‌های دولتی است که برای مدیران آنها بحث هزینه اولویت ندارد.

سابقه مالک باشگاه تراکتور نشان می‌دهد که خودش شخصاً در قراردادها نقش داشته و به همه جوانب کار اشراف دارد، پس چطور حاضر به امضای قراردادهایی می‌شود که طبق آن سرمربی می‌تواند به راحتی از تیم جدا شود و بار مالی سنگینی روی دوش باشگاه بگذارد؟

امسال باشگاه تراکتور در انتخاب سرمربی موفق عمل کرده و توانسته است با نتایج قابل قبول حتی به رده‌های بالای جدول هم فکر کند ولی به خطر انداختن سرنوشت تیم با اختیار دادن به سرمربی برای جدایی، اتفاقی است که انتظار می‌رود در باشگاه‌های دولتی که هیچگونه ضرر مالی متوجه مدیران آنها نمی‌شود، رخ بدهد، نه باشگاهی مانند تراکتور که هزینه آن توسط شخص تأمین می‌شود.

داود مختاریانی

اطلاعات تبریز - باشگاه فوتبال تراکتور بر خلاف چند سال اخیر که همواره از بی ثباتی و حواشی مدیریتی رنج می‌برد و حتی تا آستانه منحل شدن پیش رفت، امسال تا حدودی توانست شرایط گذشته را تغییر دهد و به آرامش و ثبات نسبی برسد.
این باشگاه امسال در انتخاب سرمربی هم بهتر از گذشته عمل کرد و در ابتدای فصل با قربان بردیوف روس قرارداد بست و توانست انسجام خوبی به تیم خود بدهد ولی بعد از چند هفته بردیوف ناگهان از تیم جدا شد و به روسیه بازگشت.

جدایی بردیوف از تراکتور به قدری راحت انجام شد که گویی از ابتدا هیچ قراردادی بین طرفین منعقد نشده بود و فقط با یک توافق شفاهی این همکاری آغاز شده است!

مدتی بعد از رفتن بردیوف، «پاکو خمز» اسپانیایی هدایت تراکتور را بر عهده گرفت و توانست در زمان کم تأثیر مثبت قابل توجهی در تاکتیک تیمی بگذارد و رشد فنی تراکتور به رهبری خمز کاملاً مشهود بود.

چند روز پیش در خبرها آمده بود که سرمربی تراکتور گزینه مد نظر تیم خیخون اسپانیا برای سرمربیگری است، ولی با توجه به قرارداد این سرمربی با تراکتور، بعید به نظر می‌رسید که وی بتواند به باشگاه اسپانیایی بپیوندد ولی بعداً معلوم شد در قرارداد خمز با تیم تبریزی، بندی وجود دارد که طبق آن مربی اسپانیایی می‌تواند به راحتی از تراکتور جدا شود!

با توجه به جدایی راحت بردیوف در گذشته و امکان جدایی خمز که بار مالی سنگینی را بر دوش باشگاه خواهد داشت، این سئوال مطرح است که چرا باشگاه تراکتور با مربیان خود طوری قرارداد می‌بندد که مربی بتواند به راحتی از باشگاه جدا شود؟

هرچند تیم خیخون با مربی دیگری قرارداد بست و احتمال جدایی خمز فعلاً کمرنگ شد، ولی همچنان طبق قرارداد او می‌تواند هر وقت پیشنهاد جدید داشت از تراکتور جدا شود و نگرانی هواداران تیم در مورد جدایی احتمالی سرمربی بر طرف نشده است.

با اینکه تراکتور جزو معدود باشگاه‌های خصوصی فوتبال ماست، ولی نحوه مدیریت هزینه‌اش شبیه باشگاه‌های دولتی است که برای مدیران آنها بحث هزینه اولویت ندارد.

سابقه مالک باشگاه تراکتور نشان می‌دهد که خودش شخصاً در قراردادها نقش داشته و به همه جوانب کار اشراف دارد، پس چطور حاضر به امضای قراردادهایی می‌شود که طبق آن سرمربی می‌تواند به راحتی از تیم جدا شود و بار مالی سنگینی روی دوش باشگاه بگذارد؟

امسال باشگاه تراکتور در انتخاب سرمربی موفق عمل کرده و توانسته است با نتایج قابل قبول حتی به رده‌های بالای جدول هم فکر کند ولی به خطر انداختن سرنوشت تیم با اختیار دادن به سرمربی برای جدایی، اتفاقی است که انتظار می‌رود در باشگاه‌های دولتی که هیچگونه ضرر مالی متوجه مدیران آنها نمی‌شود، رخ بدهد، نه باشگاهی مانند تراکتور که هزینه آن توسط شخص تأمین می‌شود.

داود مختاریانی