با دستور استاندار آذربایجانشرقی نشست مشترک معاون عمرانی استانداری آذربایجان شرقی، فرماندار و شهردار تبریز برای هم اندیشی درباره راهکارهای توسعه این کلان شهر برگزار شد.
این خبری بود که در هفته گذشته منتشر شد، اما سئوالاتی درباره توسعه تبریز به ذهن می آید.
کلان شهر تبریز چگونه و با چه منابع و امکاناتی توسعه خواهد یافت؟
شهری که با بیش از دو میلیون جمعیت، در آب و برق و گاز کمبود دارد، چگونه و با چه امیدی توسعه خواهد یافت؟
آیا وضعیت و شرایط امروز کلان شهر تبریز برای شهروندان آرامش و راحتی فراهم آورده است که در فکر توسعه آن هستیم؟
مدیران و مسئولان چه برنامه هایی برای حل مشکلات کهن شهر تبریز و شهروندان دارند؟
و سئوالاتی از این دست که متاسفانه پاسخ هایی ندارند...
وضعیت اسف بار شهرسازی در ایران!
واقعیت این هست که شهرسازی در ایران بدون الگو و طراحی مشخصی، رشد و توسعه یافته آن هم به شکل بی قواره و نامنظم!
مسئولیت اصلی این معضلات در شهرها با وزارت راه و شهرسازی و سپس شهرداری ها بوده است.
متاسفانه بدون هیچ برنامه مدون و طرح مشخصی ما شهرها را توسعه داده و مردم را در آن جا داده ایم، انگار نه انگار که شهر تعریف و محدوده ای دارد و محلی برای سکونت توام با آرامش و راحتی خیال شهروندانش است.
بنظر می آید مدیران تصمیم گیر و بخصوص شهرداران، اطلاعات اولیه مربوط به شهرسازی و آینده سازی برای شهروندان را نداشته اند و وزارتخانه مربوطه نیز سیاستگذاری صحیحی در این خصوص نداشته است.
بدتر از همه اینکه شهرسازی در پایتخت، متاسفانه الگوی اصلی شهرداران ما در سالهای گذشته بوده و تبریز نیز از این قاعده مستثنی نبوده است.
شهرهای ساخته شده ما حاصل تجمعی از آپارتمان ها و مجتمع ها- خیابان ها و کوچه های باریک است که منجر به ازدحام جمعیت در اغلب مناطق شهری شده که آرامش را از شهروندان ستانده است.
شهروندان و فرهیختگان نیز سالیان سال هست که به این نوع شهرسازی معترض بوده اند، اما کسی زحمت پاسخگویی به شهروندان و خواسته های به حق شان را نداده است!
توسعه شهر تبریز چگونه می تواند اتفاق بیفتد؟
با شرایط موجود و کمبودهایی که در تهیه آب و برق شهروندان تبریزی داریم و ترافیک در شهر غوغا می کند، مشخص نیست منظور از توسعه شهر چه بوده است؟
به مدیران و مسئولان شهری پیشنهاد می شود قبل از هر اقدامی برای توسعه دادن کمی شهر، به فکر آینده شهروندان بوده و توسعه را در فاز کیفی آن مد نظر داشته و به فکر شهری مدرن با جاذبه های گردشگری باشند.
همچنین توصیه می شود برای توسعه شهر الگویی از کلان شهرهای موفق و مطرح دنیا مانند استانبول- لندن یا دبی انتخاب شده و بر اساس تجربه های موفق عمل گردد نه تهران که شاهد رسیدن به مرز انفجار در آن هستیم.
به اذعان کارشناسان شهرسازی، تبریز با شرایط موجود تحمل جمعیت بیشتر را نداشته و هرگونه تصمیمی برای افزایش دادن ظرفیت شهری، تباه کردن بیش از پیش زندگی ساکنان موجود شهر و آیندگان را به همراه خواهد داشت.
استاندار و شهردار محترم، بیایید درباره تصمیماتی که برای شهرمان می گیریم، منطقی و اصولی اندیشیده و راهکارهایی برای توسعه کیفی تبریز و اعطای آرامش بیشتر به شهروندان اتخاذ کرده و توسعه کمی و جمعیتی را در شهرهای مستعد استان مانند مراغه- اهر- مرند- سراب- ورزقان یا قره آغاج اجرا کنیم تا تبریز بیش از این در معرض مهاجرت و انفجار قرار نگیرد.
کمال الدین نیک رفتار خیابانی
